Copyright (C) NRK
-Låven ligg perfekt til. -Det er Jensen som leiger han no?
-Ja. -Sjå her, ja.
-Du er med på å kjøpe han? -Viss vi byr, byr Jensen over.
Vi kan kanskje lage ein avtale utanom han, viss vi er raske.
-Kvar er de? -Du forstår når du ser materialet.
Det er meininga at det skal bryte grenser. Vi skal sleppe kontrollen.
Vil du gjere meg ei teneste? Det er hemmeleg.
Nokon må køyre oss til flyplassen.
Hei, bror. Hannah? Nei, eg har ikkje høyrt frå henne.
Dei har terroristert folk på eit skip, fått laga falske ID-kort -
- og hacka seg inn i militærradioane.
Vi har svikta henne. Ho hadde ikkje gjort det om ho stolte på oss.
-Vi veit ikkje kvar ho er. -Kvar såg de Hannah sist?
Ho køyrde tilbake hit over isen.
Nei ...
-Kven er det? -Det har skjedd ei ulykke.
Ho overlevde ikkje.
Eg klarer ikkje ...
Det klarer eg ikkje.
Norske tekstar: Inger Sofie Bøe
Arvingane
Den e-posten din ... Du må forklare det.
Kva fanken skal eg gjere?
Få ein annan til å gjere det.
Snakk med Solveig. Ho vil ikkje bli med.
-Kvar er ho? -Der inne.
Ja.
Vi skal klare dette.
-Kva held Gro på med? -Eg veit ikkje.
Hei.
Skal eg ta jakka di?
-Sei frå viss de treng noko. -Ja.
-Vil du ha mat? -Nei, elles takk.
-Emil? -Hei, Malik.
-Godt i sjå deg. -Eg har prøvd å få tak i deg.
Ja. Det har vore litt mykje.
Viss du snakkar med han ... Eg har sagt at eg ikkje visste de skulle dra.
Kvifor det?
Han har det ikkje så bra. Leiter etter nokon å skulde på.
Det er best å forklare korleis det heng saman etter kvart.
Så han ikkje lèt det gå utover deg. Ok?
-Hei. -Lagar han bråk?
-Nei, han berre kondolerte. -Skriv under!
-Skal vi få oss noko å drikke? -Ja.
-Kva skjer? -Eg går ut og ringjer.
-Eg skal finne ut av det. -Nei, Frederik. Eg tek det.
Ho kan ikkje stå her inne på den måten.
Kan du be han ringje? Ja, eg er på telefonen.
Ok. Ja, takk.
-Kva skjer? -Kva meiner du?
Alle kan sjå at det er noko på gang.
Ja.
Kva då?
Argus truar med rettssak og erstatningskrav.
Det er eit av dei største mineselskapa. Samarbeidspartnarane var om bord.
Kva vil dei?
At vi underteiknar ein teieklausul.
-Om kva? -At vi aldri nemner Argus igjen.
-Har de tenkt å gjere det? -Dei må bli einige om det først.
De kan ikkje diskutere det der inne.
Dei spør meg heile tida. Dei er redde. Vi snakkar om millionar.
-Set ein advokat på saka. -Eg er i gang.
-Du kan ikkje gjere meir. -Det er mitt ansvar!
Namnet mitt står på alle papira.
La det liggje til vi er ferdige med dette.
Det endar med rettssak om dei ikkje skriv under.
Sa Gro det? Dei må skrive under på klausulen.
-Gro ordnar det. -Eg orkar ikkje dette.
-Vi treng ro. -Det blir det òg.
Hannah ...
Eg ...
Eg har alltid visst ...
Frederik. Berre les det som står der.
Det klarer du fint. Berre les det opp.
Unnskyld.
Eg vil ikkje ...
-Unnskyld. -Du skal ikkje unnskylde.
Eg skal lese opp talen for bror min.
Hannah ...
Eg har alltid visst at du ville bli til noko.
Men eg tok feil.
For du har alltid vore noko.
-Signe? Det er på tide ... -Allereie?
Hei. Skal du bli med meg heim til garden?
-Skifte klede og slikt. -Hels Karin, Melody.
-Pass på Aksel. -Kom, vennen. Ha det.
-Du har skrive han. -Er det ein god idé å halde tale no?
Ikkje tenk meir på det. Viss du har noko å seie til Hannah, så gjer det.
Ja, det skal eg.
Få dei til å skrive under. Vi skal ikkje ha rettssaker.
Så få dei til å skrive under! Det var du som sette det i gang.
-La vere! -Solveig, kom.
Ikkje meir no.
Det er nok ikkje så god idé med den talen.
Kvifor sa dei ikkje at dei drog til Grønland?
Du kunne ikkje gjort noko. Det er ikkje di skuld.
-Kanskje eg skal dra heim. -Det er viktig at du er her.
-Frederik snakkar ikkje til meg. -Nei, men det betyr noko likevel.
Solveig ... Såg du henne?
Kvifor skriv dei ikkje berre under på klausulen?
Dei seier dei mista alt materialet på Grønland.
-Så kvifor skriv dei ikkje under? -Eg veit ikkje.
Viss dei snakkar sant, kan dei berre skrive under.
-Eg vil vite kva som skjer. -Det forstår eg. Men ikkje no.
-Kva med Gro? -Ho veit ingenting.
Ho skriv nok under.
Kva med han? Du kjenner han. Snakk med han.
-Nei, hald no opp. -Kan du ikkje prøve?
Prøv å snakke med han.
-Prøv. -Ok.
Ja.
Malik, kan vi snakke litt? To minutt. Kom.
Eg veit ikkje kva de gjorde på Grønland.
Men viss det er noko de ikkje har fått sagt, -
- så bør de vurdere å komme med det no.
Også for foreldra si skuld.
-Det kan vi ikkje. -Så det er noko?
Eg har opptaka til Hannah. Eg tok det frå telefonen hennar.
-Kortet med opptaka. -Etter ulykka?
Malik, høyr her.
Du må vise det til Frederik.
-Det kan eg ikkje. -Jau. Det kan du.
Men viss vi skriv under på klausulen, og opptaka kjem ut?
Berre gi kortet til familien.
Vi er ikkje einige i gruppa. Nokre meiner vi skal skrive under.
Andre vil vi skal bruke materialet i det neste verket.
Det rette er å gi Frederik kortet. Og det gjer du.
Det er far hennar.
Det kan eg ikkje.
-Har han tatt kortet frå telefonen? -Ja.
Han er ikkje skvetten. Kvar har han det?
Eg bad han gi deg det, men det kan han ikkje.
-Eg vil ha kortet. -Vi snakkar med han, men ikkje no.
Ikkje her.
No har begge hovudet nedi.
Her var det fest.
No kjem det vatn. Kom, då.
Kva i helvete. Sjå. No går han der inne.
-Set opp det gjerdet. -Det er jo eit naturleg gjerde. Stikk!
-Karin ... -Gå vekk!
Forsvinn! Vi har sådd erter.
Må jo lære dei litt respekt.
Ho berre tullar, ikkje sant?
Kva fanken gjer du? Du kan ikkje skyte naboane.
-Går det bra med deg? -Ja.
Eg er så lei for det, Frederik.
Eg visste ikkje om turen og omfanget av det.
Kvar bur Malik?
-Kvar han bur? -Ja.
Han har eigentleg ingen stad.
Har han ikkje eit husvære, ein stad å vere?
Dei kan jo ikkje vere på Grønnegaard lenger.
Kvar gjer han av seg?
Akkurat no vil dei berre vere saman i bussen.
-Søv dei i bussen? -Ja, no gjer dei det.
Dei vil vere samen. Dei har tinga sine der.
Ok. Du kan seie -
- at dei kan hente resten av tinga sine seinare.
-Ville de ikkje sjå gjennom det? -Nei, dei kan komme seinare.
I dag?
-Kva seier Solveig? -Det går bra.
-Det treng ikkje skje så fort. -Nei, men be dei hente tinga i dag.
Elles blir dei kasta ut. Greitt?
Greitt.
Er du svolten?
Oi, det er varmt.
Det ser ikkje så dumt ut.
-Hei. -Hei.
Skal vi lage bålet til grønsakene?
Ja. Vi lagar bål i låven og grillar grønsakene. Så et vi der oppe.
-Ein øl? -Ja takk.
-Solveig? -Nei takk.
-Eg hentar ved. -Sei frå viss du treng hjelp.
Malik og dei andre hentar tinga sine.
-I dag? -Ja.
Ville de ikkje sjå gjennom det først?
Han har tatt kortet til Hannah. Eg trur han har det i bussen.
-Kvifor trur du det? -Dei bur der.
Kvar skulle han elles ha det?
Eg tek dei med ned i kjellaren og held auge med dei.
Imens skal du leite gjennom bussen.
-Det gjer eg ikkje. -Eg skal ha kortet.
Eg bryt meg ikkje inn i bussen. Eg kan ikkje finne eit kort der.
-Vil du ikkje? Eg treng hjelp. -Det er ein pokker så dårleg idé.
Vil du hjelpe meg?
Eller må eg gjere det sjølv?
-Vil nokon ha meir kjøt? -Nei takk.
Gjerne eit glas vin til, viss du har.
-Ver så god. -Takk skal du ha.
Du var heldig med det lammet, Emil.
-Ja, det blei bra. -Smakte utruleg godt.
Det blei veldig ... mørt.
I farfars gravferd ...
... hadde vi ein runde -
- der alle fortalde noko om han.
Same kva det er, berre ...
Eg hugsar då Hannah var byrja å hjelpe meg med rekneskapane.
Det var før ho flytta inn.
Ho var stille på den tida, så ...
Eg trudde ho sat og jobba, men så høyrde eg ein vill lyd utanfor.
Det var det med Thomas.
Hannah hadde fått buksert Thomas ut i rullestol, -
- innpakka i teppe.
Det var den første skrikekvelden deira.
Dei stod berre der og hylte ut i mørket.
Ja ...
Når han var gretten, fekk ho han i godt humør att.
Det same med Veronika. Ho hadde taket på dei.
Det første barnebarnet.
Hugsar de då ho skulle opptre på det ...
Var det eit danseshow?
Ho gjekk i 1. eller 2. klasse.
-Jazzballett ... -Emil, kom her.
-Kvar skal de? -Vi er straks tilbake.
Skal eg bli med?
Nei. Emil?
Ja.
Litt meir vin?
Kva skjedde så med den dansen?
Ho var vel ikkje så flink til å danse.
Ho var ei lita klippe. Så sterk.
Ho hadde heimelaga beinvarmarar. Eg trur Thomas hadde strikka dei.
Fulle av fargar. Ho var så fin.
Etterpå stod dei andre jentene og fniste av henne.
Ho gjekk inn og tok ei av pyntedokkene og smelte henne inn mot veggen. "Kva?"
-De stoppa henne ikkje? -Nei, ho hadde fortent det.
Ho elska å vere i soverommet til Veronika.
Med det vesle smykkeskrinet med mjølketennene dykkar i.
Så sat ho og gjetta kven sine tenner det var.
Gro sine var lette å gjette. Ho hadde så mange hòl.
Hei.
-La oss få det overstått. -Ja.
Vent med å gå ned. Eg vil snakke med dykk først.
I dag vil eg be om at de berre tek med private ting.
Alt som er felles, vil eg sjå gjennom.
Så berre dei private tinga i dag. Tannbørstar, soveposar, klede.
-Skal vi setje i gang? -Ja. Ein liten ting til.
Alle tinga de tek, skal de vise meg først.
-Ok. Kan vi gå ned? -Har vi ein avtale?
Det er forstått. Du godkjenner alt.
Ja.
-Kva ligg nedst der? -Det er meir klede.
Hei, du. Eg tek den der.
-Det er min. -Hannah kan ha hatt noko der.
-Hannah har aldri rørt PC-en. -Det vil eg sjekke.
-At det går an. -Kvar skal du?
Viss eg ikkje kan få PC-en, så stikk eg.
-Hannah hadde ingenting der? -Eg er heilt sikker.
Ok.
Du kan vente der.
Mens dei andre gjer seg ferdige.
-La det hengje. -Det er våre.
Ja, men nei.
-Kva har du her? -Det er Hannah sitt.
-Har ho laga desse? -Ja.
Viss vi ikkje kan ta meir, tykkjer eg vi skal dra.
De har ikkje sjekka alt. Ikkje posane der borte.
-Det stod der då vi kom. -De har ikkje sett på det.
Viss vi ikkje kan ta med meir ...
De kan ta akvaria. Vent.
Vi har ikkje plass til akvaria i bussen.
Denne vil eg gjerne ha.
Vi går no.
Hei!
Kva driv du med? Står du og rotar i tinga våre?
-Kva snakkar du om? -Emil, du har visst det ...
-Hald kjeft! -Vi køyrer.
Malik ... Du kan ikkje tillate deg å ta kortet.
Kom.
Eg vil så gjerne sjå henne.
Malik?
Nei, det gjer du ikkje.
-Ikkje gå vidare med det. -Det gjer eg ikkje.
Der ligg alt ho tok opp på turen. Heilt frå flyplassen.
Kom.
-Kva tenkjer du på? -Klart han skal sjå opptaka.
-Meir kaffi? -Whisky?
-Var det Nick og dei som kom? -Ja.
-Fekk dei tinga sine? -Ja, ja.
Kva skjedde?
-Ingenting. Alt i orden. -Emil.
Kva er det?
Kvar er Frederik?
I kjellaren. La han vere.
Gro?
-Set du på litt musikk, Emil? -Ja.
-Er det ikkje Thomas? -Jau.
Det kilar.
Frederik vil vise deg noko i kjellaren.
Eg har fått minnekortet med dei siste opptaka frå Grønland.
Eg tenkte vi skulle sjå det saman. Ok?
-Ok. -Berre set deg.
Malik har gitt han opptaka frå Grønland.
Han har hatt dei heile tida.
Er du redd for kva Frederik gjer med det?
-Nei. -Men då er jo alt bra.
Ja. Men eg får ikkje sjå dei.
-Gi han litt tid. -Ja ...
Eg veit det.
-Er det ikkje flott? -Jau, heilt vilt.
Vi må farge eit tonn viss dei skal vere synlege frå Argus-skipet.
Det gjer vi berre.
-Eg vil gjerne sjå det igjen. -Det same igjen?
-Hei. -Hei.
Har det gått bra?
Skal eg vise deg noko?
-Søv du, Lone? -Ja ...
Vil du sove her?
Eg trur eg kan køyre no.
-Har du ikkje fått litt for mykje? -Nei, det er eit par timar sidan.
-Eg trur du skal sove her. -Ja, då gjer eg det.
-Det er det beste. -Eg trur eg kan køyre.
-Eg skal finne ei dyne. -Eg klarer meg med teppet.
Nei, eg finn ei pute og ei dyne.
Det er det? Er de klare?
Karin, kva skal vi?
Kva høyrer du?
Det er livet du høyrer.
Kva som enn skjer, så kan eg alltid finne ro i naturen.
Du kan ikkje rote i tinga deira mens dei er i huset.
-Kva tenkjer du på? -Kva fanken skulle eg ha gjort?
-Du kan jo seie nei. -Eg kan ikkje seie nei til han no.
Ikkje når han har det slik. Han er heilt ...
Ja.
Kvifor ringjer dei ikkje?
Dei har sete i fleire timar med den advokaten.
Kva skjer viss dei ikkje skriv under?
Det vil knuse dei. Eg tør ikkje tenkje på kva Frederik gjer -
- viss saka ikkje blir avslutta.
Visste du noko om Grønland? Har dei sagt noko til deg?
-Nei. -Sa dei ingenting om det?
Nei.
Nei ... Frederik trur eg visste det.
Eg ante det ikkje. Det burde eg sjølvsagt.
Sjølvsagt skulle eg visst det, men eg ante ingenting.
Endeleg.
Hallo, hei. No?
Er du her?
Det er Nick. Han står her oppe.
Hei.
Vi har underteikna klausulen.
Fint.
Siste sida.
Håpar vi kan stole på bror din.
Sjølvsagt kan de det.
Fint.
Vi har laga nokre skisser. Vi tenkte ...
Skisser?
Så ein kunne jobbe mot ei ny utstilling.
Ja.
Ja, sjølvsagt.
Det ville vere fint viss vi kunne snakke om det snart.
-Det kan eg ikkje no. -Nei, men når du er klar.
Ja.
Eg saknar deg.
Du må ikkje, Nick.
Nei.
Eg er glad for at de har skrive under.
-Vi sest snart. -Ja.
-Den heilt svarte? -Nei.
-Vi skal ha kudåp. -Kva heiter det på svensk?
-Slik som i Amerika. -Er det der de er?
Melody har vakna. Eg skal til flyplassen.
-Underviser du ikkje heile veka? -Eg skal til Wien.
-Er konferansen no? -Ja.
Eg køyrer henne til ... Men eg kan jo ikkje køyre.
Vi tek traktoren. Eg har ikkje drukke på fleire timar. Melody tykkjer det er moro.
Ho stikk av!
Nei, kven er det?
Hei.
Det er litt grønsaker her. Eg veit ikkje kva det er.
-Gryterett som kan varmast opp. -For ein luksus.
-Asparges? -Ja.
-To buntar. -Er du full?
-Nei, det er eg ikkje. -Nei?
-Er du sikker? -Hundre prosent.
-Å, der kjem Jensen. -Då blir det bråk.
-Du har gått bak ryggen på meg. -Du kunne kjøpt låven sjølv.
-Kvifor snakka du ikkje med meg? -Det har eg ikkje vore heldig med.
-Du veit ingenting om jordbruk. -Framleis rasande fordi eg sa opp?
Det hadde du rett til. Men tre veker før såtida, det er dårleg naboskap.
Kom, Signe.
Så du er den gode naboen? Som er imot alle nye idear?
Dei fikse ideane dine. Det er hamp, så brenn jordene ned.
-Det er Karin Karlsson. -Eg veit godt kven du er.
-Så det gjer du? -Ja, faktisk.
Veit du kva? Metodane dine er avleggs, anten du vil eller ei.
Signe? Eg skal sjå til at ingen vil samarbeide med deg meir.
-Eg skal sjå til ... -Eg høyrer ikkje.
Alle har skrive under på teie- klausulen, så det skal bli ro.
Kan eg få sjå klausulen?
Sjølvsagt.
-De vil vel gjerne få det avslutta? -Ja.
Eg vil berre lese dette.
Eit flagg.
-Det er post! -Mottatt.
-Trur du Hannah blir glad? -Ja.
-Kvar skal brevet? -Opp til Hannah i lufta.
Nemleg. Slik, ja.
-Så skal det berre sendast? -Ja.
Ut av vindauget. Hugs å blåse på det.
No flyg det opp mot skya.
-Vi sest. -Ja.
-Det går bra, trur du ikkje? -Sjølvsagt.